Disable the disabler

De tweede week op de UCSD campus is alweer voorbij. Ik heb weer wat stappen kunnen zetten voor één van de projecten waar het tempo al een tijdje uit was, dus dat is goed. Hopelijk houdt die goede 'flow' de komende tijd aan, dan ga ik hier een heel productieve periode hebben! Ik heb ook geleerd hoe klein de wereld is: Alberto, één van mijn kantoorgenoten, heeft zijn master in Tilburg gedaan en heeft in 2006 de Van Lanschotprijs gewonnen. Een andere Italiaan, Matteo, heeft in Zürich een tijdje met mijn eerste kantoorgenoot in Tilburg (die na ruim een maand daar spoorloos verdween) samen in 't PhD-programma gezeten (daar was hij dus heengegaan, rare jongens die Chinezen).

De campus was trouwens bijna doods deze week vanwege de Spring Break, waarin ongeveer iedereen de campus, de stad en zelfs 't land ontvlucht om zich aan 't strand in Mexico te vermaken. Daarnaast was er op donderdag een uitstapje voor al 't ondersteunend personeel van de Business School en afgelopen vrijdag een feestdag ter ere van de verjaardag van César Chávez. Genoeg tijd dus om tijdens 't fietstochtje 's ochtends een rond te kijken op deze enorme campus, met de excentrieke bibliotheek die regelrecht uit een SF-film lijkt weg te zijn gelopen. Dit gebouw, omgeven door vooral 's ochtends heerlijk ruikende eucalyptusbomen, vormt het centrale punt van de campus. Het gebouw waar de business school in zit is daar zeker een kwartier lopen vandaan naar 't noordwesten en lijkt op een schip vanaf waar je over de woeste (economische) oceaan kunt uitkijken.

Je eerste associatie met California is misschien wel prachtige stranden met surfende mensen en rijen SUVs langs de 4-rijstroken brede boulevards die na hun tochtje met hun dikke V8 via 't gigantische shoppingcenter terugkachelen naar hun lekker gekoelde appartement (klopt allemaal), maar er wordt hier ook zeker aan 't milieu gedacht. Op de campus tenminste, want daar vinden ze 't handig om na 16.30 en op bijzondere dagen zoals afgelopen vrijdag de airco maar uit te zetten. Heel milieubewust, maar weinig aio-vriendelijk...

Enkele glimlachmomentjes van deze week die ik jullie niet wil onthouden: een knalrode, The A-team-achtige bus met "Vanrari" als nummerplaat en een hele ploeg wielrenners die hun eigen custom-made "Slow Step-Innergetic" fietskleding hebben (verder een perfect lijkende kopie trouwens), de "disabler": apparaten die auto-dealers hier tegenwoordig inbouwen om de afbetaling van je auto-lening veilig te stellen (ben je te laat dan start ie gewoon niet meer) en een worstel-imitatie gezelschap (knap trouwens hoe je iets na kan doen dat in zichzelf al vreselijk nep is) die door een afvallig lid zijn verlinkt aan de autoriteiten en nu waarschijnlijk een licentie als sportbond moeten nemen. En zoals zoveel dingen is ook verzekeringsfraude hier een stuk groter dan bij ons: het is, vooral in de buurt van Las Vegas, helemaal hip om je dure SUV die je niet meer kan betalen de woestijn in te rijden en dan in de fik te steken om zo het verzekeringsgeld te innen en niet je credit rating aan te tasten. Wat een inventief volkje toch!